Τηλέφωνα Επείγουσας Ανάγκης

Αστυνομία 100

Πυροσβεστική 199

Δασική Προστασία 191

ΕΛΠΑ 104

Express Service 154

Hellas Service 157

Interamerican 168

ΕΚΑΒ 166

 

Δημόσιες Υπηρεσίες

Νομαρχία 22310-57100

Τουριστικό Γραφείο 22310-57129

Γραφείο Τύπου & Δημοσίων Σχέσεων 22310-57113, 57114

ΕΟΤ 22310-32289, 66051

Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών 22310-57162, 57163

Γραφείο Πολιτικής Άμυνας 22310-57127

Αστυνομική Διεύθυνση 22310-22547, 56900

Αρχαιολογική Αρχή Λαμίας 22310-25992

Αρχαιολογικό Μουσείο Λαμίας 22310-46106

ΕΛΤΑ 22310-47718, 37244

 

 

Νοσοκομεία - Ιατρικά Κέντρα

Νομαρχιακό Νοσοκομείο Λαμίας

Κτίριο Α (Σανατόριο) 22310-56100

Κτίριο Β (Φλέμμιγκ). 22310-56200

Ιατρικά Κέντρά:

Αμφίκλειας 22340-22944

Αταλάντης 22330-22222

Δομοκού 22320-22900

Μακρακώμης 22360-23146, 23111

Στυλίδας 22380-23300

Ιατρικός Σύλλογος Φθιώτιδας 22310-22001

Ιατρικός Σύλλογος Λαμίας 22310-45619

 

Αστυνομικά Τμήματα

Λαμίας 22310-56845

Αμφίκλειας 22340-22223

Αταλάντηςi 22330-81000

Αγίου Κωνσταντίνου 22350-31622

Δομοκού 22320-22744, 22222

Καμένων Βούρλων22350-22222

Αστυνομία Εθνικής Οδού 22310-93900

Τουριστική Αστυνομία

Καμένα Βούρλα 22350-22425

Τροχαία

Λαμίας 22310-56855

Αγίου Κωνσταντίνου 22350-31701

Δομοκού 22320-22210

Στυλίδας 22380-23333

 

Πυροσβεστική Υπηρεσία

Κέντρο Στερεάς Ελλάδας 22310-22666

Λαμίας 22310-24444

Μακρακώμηςi 22360-23731, 22199

 

Δασαρχεία

Λαμίας 22310-22319, 22410

Σπερχειάδας 22360-43695, 43795

 

ΟΣΕ

Λαμία (εισητήρια) 22310-23201

Σ.Σ. Λιανοκλαδίου 22310-61061

 

ΚΤΕΛ

Λαμία - Αθήνα - Θεσσαλονίκη 22310-51345, 51346

Λαμία - Λάρισα - Τρίκαλα - Πάτρα - Άμφισσα 22310 -22802

Λαμία - Καρπενήσι 22310 -28955

Λαμία - Στυλίδα - Πελασγία - Βόλος 22310-22627

Λαμία - Μώλος - Καμένα Βούρλα - Αταλάντη - Δομοκός 22310-51348

Λαμία - Μακρακωμη - Σπερχειάδα - Υπάτη 22310 -51347

 

Λιμάνια

Αγίου Κώνσταντίνου 22350-31759

Αρκίτσας 22330-91290

Γλύφας 22380-61288

Λάρυμνας 22330-41322

Στυλίδας 22380-22329

 

Εκδοτήρια εισητρίων για Σποράδες (Άγιος Κωνσταντίνος)

Ferries: Αλκυών 22350-31920, 31989

Μπιλάλης 22350-31874, fax: 31614

 

Τελωνεία

Αγίου Κωνσταντίνου 22350-31100

Αταλάντης 22330-22623

Λάρυμνας 22330-41254

Στυλίδας 22380-22239

 

ΡΑΔΙΟ ΤΑΞΙ Λαμίας

22310-34555, 34556, 37557, 22310-1300

 

Ιαματικά Λουτρά

Καμένα Βούρλα 22350-22245, 22247 fax: 22350-22307

Θερμοπύλες 22310-93301, 93303 93304, fax: 22310-93111

Πλατύστομο 22360-22520, 22513 fax: 22360-22510

Υπάτη 22310-59226, 59228 fax: 22310-59555

 

Μοναστήρια

Μονή Αγάθωνα, Υπάτη 22310-95218

Μονή Δμάστας 22310-81304

Μονή Αντίνιτσας 22310-21489

Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, Καμένα Βούρλα 22350-22209

Μονή Αγίου Γεωργίου, Μαλεσίνα 22330-51293

Μονή Αγίου Βασιλείου, Στυλίδα 22380-22759

Μονή Αγίου Γεωργίου, Στυλίδα 22380-23441

Μονή Αγίου Γεωργίου, Μύλοι Πελασγίας 22380-51393

Μονή Παναγίας Φανερωμένης, Ξυνιάδα 22320-51203

Μονή Δαδίου, Αμφίκλεια22340-22203

Μονή Μεταμόρφωσης, Λιβανάτες 22330-41587

Μονή Αγίας Τριάδας, Μελιταία Δομοκού 22320-41111

Μονή Αγίου Νικολάου, Δίβρη Λαμίας 22310-94140

 

Αθλητισμός

ΕΑΚ Λαμίας 22310-22780

Εθνικό Στάδιο Λαμίας 22310-35109

Κλειστό Γυμναστήριο Λαμίας 22310-22780

Εθνικό Στάδιο Αταλάντης 22330-23677

Εθνικό Στάδιο Δοοκού 22320-22245

Εθνικό Στάδιο Στυλίδας 22380-24198

Κυνηγετικός Σύλλογος Λαμίας 22310-24641

Σύλλογος Σκακιστών Λαμίας22310-33454

 

Τοπικός Τύπος

Λαμιακός Τύπος 22310-51414

Το ΦΩΣ 22310-23303

Πρωινά Νέα 22310-34244

Καθημερινή Φθιώτιδα 22310-30319

Εθνικός Αγώνας 22310-22588

 

Τηλεοπτικά Κανάλια

Star Channel 22310-46725, 46726, 46727

ΕΝΑ 22310-45677, 51180, 51181, 51182

 

Ραδιοφωνικοί Σταθμοί

Star F.M. 22310-46725, 46728

Music Club Radio 22310-44933

Ραδιο ΝΕΤ 22310-52010

Λαμια F.M. STEREO 22310-31838, 33789

Nova F.M. 22310-33175

Mainland Greece Radio 22310-33949

F.M. 34 22310-44834

Ραδιο Ρουμελη 22310-47216

Συχνοτητες 22310-37583

Πρωτος F.M. 22310-45888, 46888

Ραδιο Μελωδια 22310-38690

Στυλιδα FM, Στυλίδα 22380-22654

ΑRIA F.M., Αταλάντη 22330-30011

Σπερχειάδα F.M., Σπερχειάδα 22360-44324

Τop F.M., Σπερχειάδα 22360-43300

 

Τουριστικά Γραφεία

Αμφίκλεια

AMFIKLIA Tours ) 22340-22877, 6945-790192

Αταλάντη

Grekos Tours 22330-22411

Locris Tours 22330-22230, 52111

Δομοκός

Bekeridis Tours 22320-22255

Καμένα Βούρλα

Stand Travel - Andrikopoulos 22350-80800

Λαμία

Akrivos 22310-33116

Drossos Tours 22310-82020

Karageorgos Τours 22310-36307

Raftopoulos Travel (G.S.A. OLYMPIC AIRWAYS) 22310-25611, 46366, fax: 22310-32666 (Ipati) 22310-59771

Kolimenos Travel 22310-32008

Kontos Tours 22310-37773

Papanastasiou Efthimios 22310-27487

Sarris Tours 22310-28161

Stergiou Tours 22310-22266

Spiropoulos 22310-27422

Ifantis 22310-33677

ARIS Travel 22310-44833

Karanasios 22310-46446

Malavetas 22310-22555, 6932-222101

Η Εύβοια είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας και το έκτο μεγαλύτερο της Μεσογείου. Η έκταση του νησιού είναι 3.654 τ.χμ. και εκτείνεται κατά μήκος της βορειοανατολικής ηπειρωτικής Στερεάς Ελλάδας, από τον Μαλιακό κόλπο μέχρι απέναντι από την ακτή της Ραφήνας, χωριζόμενη από αυτή από την Ευβοϊκή θάλασσα.

Γενικά

Γενικά το σχήμα της είναι στενόμακρο με πεπλατυσμένες τις δύο άκρες της, και περί το μέσον αυτής. Εκτείνεται με κατεύθυνση από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά, έχοντας συνολικό μήκος 180 χλμ. και κυμαινόμενο πλάτος από 8 μέχρι 50 χλμ. Στα ΒΔ. χωρίζεται από την Φθιώτιδα και Μαγνησία δια του διαύλου Ωρεού, ενώ νότια δια του Ευβοϊκού Κ. χωρίζεται από τη Βοιωτία και την Αττική. Δια του πορθμού του Καφηρέα χωρίζεται νοτιοανατολικά από την Άνδρο. Τα βόρεια και βορειοανατολικά παράλιά της βρέχονται από το Αιγαίο Πέλαγος.

Στο κοντινότερο σημείο με τη Στερεά Ελλάδα είναι κτισμένη η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του νησιού η Χαλκίδα, όπου υπάρχει η μία εκ των δύο ζεύξεων του νησιού με την ηπειρωτική Ελλάδα, η παλαιά γέφυρα της Χαλκίδας. Προσφάτως χτίστηκε και η υψηλή γέφυρα της Χαλκίδας, από τις μεγαλύτερες κρεμαστές γέφυρες της Ευρώπης.

Έδαφος

Γεωλογικά η Εύβοια αποτελεί συνέχεια της Αττικής. Το έδαφός της αποτελείται κυρίως από σχιστόλιθους ενώ παρουσιάζει πολλές γεωλογικές διαπλάσεις. Έντονη πάντως φαίνεται να υπήρξε και ηφαιστειακή δράση κατά τη διάρκεια της τεταρτογενούς περιόδου του καινοζωϊκού αιώνα όπου και αποσχίστηκε από την ηπειρωτική χώρα.

Ακτογραφία

Σημαντικότεροι επιμέρους κόλποι της Εύβοιας είναι από τον Πορθμό του Ευρίπου και βόρεια: του Βατώντα, της Λίμνης και της Αιδηψού, και νότια του Αλιβερίου, της Καρύστου και προς το Αιγαίο της Κύμης. Επίσης κατά μήκος των ακτών της Εύβοιας απαντώνται πλήθος νησίδων μεταξύ των οποίων είναι οι Λιχάδες, οι Πεταλιοί, η Μυρτώ, η Πρασούδα και το Ποντικονήσι.

  Κλίμα

Γενικά το κλίμα της είναι εύκρατο και υγιεινό που συντελεί στην άφθονη βλάστηση και στη φυσική της ομορφιά.

 Διοίκηση

Το νησί της Εύβοιας μαζί με την Σκύρο, ένα τμήμα της βοιωτικής ακτής και τις γύρω νησίδες αποτελούν διοικητικά το Νομό Ευβοίας που ανήκει στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Ο Νομός Ευβοίας είναι ο έβδομος μεγαλύτερος νομός της Ελλάδας τόσο σε έκταση, καταλαμβάνοντας 4.167 τ.χμ., όσο και σε πληθυσμό, με 215.136 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

 Ιστορία

 Αρχαία περίοδος

Την εποχή του χαλκού η Εύβοια κατοικούταν από το αρχαιοελληνικό φύλο των Αβάντων. Ο Όμηρος αναφέρει πως οι Άβαντες συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο στο πλευρό των Αχαιών. Αναφέρει μάλιστα πως είχαν ιδρύσει ήδη τις πόλεις Χαλκίδα, Ερέτρια, Ιστιαία, Κήρινθος, Δίον, Κάρυστο, και Στύρα^[1]. Την περίοδο των μεγάλων μετακινήσεων στον ελλαδικό χώρο οι Άβαντες εκτοπίστηκαν από τους Ίωνες. Οι Ίωνες της Εύβοιας χωρίστηκαν σταδιακά σε δύο ισχυρά κράτη, της Χαλκίδας στον βορά και της Ερέτρειας στο κεντρικό τμήμα του νησιού. Νοτιότερα στην περιοχή του όρους Όχη είχαν εγκατασταθεί Δρύοπες προερχόμενοι από την περιοχή που αποτέλεσε τα μετέπειτα χρόνια την Δωρίδα. Κυριότερη πόλη των Δρυόπων ήταν η Κάρυστος. Οι πόλεις της Εύβοιας κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. είχαν εξελιχθεί σε μεγάλες εμπορικές δυνάμεις της περιοχής. Φημίζονταν επίσης για τα κεραμικά τους. Κατά τον αιώνα αυτόν οι Ευβοείς άρχισαν να δημιουργούν αποικίες, αρχικά στην Χαλκιδική και στην συνέχεια στην Κάτω Ιταλία, στην οποία ίδρυσαν τις πρώτες ελληνικές αποικίες. Πρώτη αποικία των Ευβοέων στην Ιταλία ήταν οι Πιθηκούσσες σε ένα νησί ανοικτά της Νάπολης, ενώ λίγα χρόνια μετά ίδρυσαν στην απέναντι ακτή την Κύμη. Η Κύμη έγινε βάση για την ίδρυση νέων αποικιών όπως ήταν η Ζάγκλη, το Ρήγιο και η Νάξος. Σύμφωνα με μία διαδεδομένη άποψη οι Ευβοϊκές πόλεις της Κάτω Ιταλίας διέδωσαν το δικό τους αλφάβητο στην περιοχή το οποίο εξελίχθηκε στην συνέχεια στο Λατινικό αλφάβητο. Σύμφωνα με την ίδια άποψη οι Ευβοικές πόλεις χρησιμοποιούσαν μία παραλλαγή του ελληνικού αλφαβήτου που αποκαλείται Ευβοϊκό ή Χαλκιδαϊκό αλφάβητο, το οποίο είχε παρόμοια μορφή με το σημερινό Λατινικό^[2].

 Ληλάντιος πόλεμος

Ο όγδοος αιώνας π.Χ. ήταν ο αιώνας κατά τον οποίο η Εύβοια έφτασε στο απόγειο της ακμής της. Η περίοδος ακμής τερματίστηκε στο τέλος του 8ου αιώνα όταν ο ανταγωνισμός των δύο ισχυρών κρατών του νησιού οδήγησε στο ξέσπασμα του Ληλάντιου πολέμου. Ο πόλεμος αυτός ήταν ένας από τους πρώτους μεγάλους πολέμους μεταξύ των αρχαιοελληνικών πόλεων και πήρε Πανελλήνιες διαστάσεις. Οι αντιμαχόμενοι Χαλκιδαίοι και Ερετρειείς συμμάχησαν και με άλλες ελληνικές πόλεις. Με τους Χαλκιδαίους συμμάχησαν οι Θεσσαλοί και οι Σάμιοι ενώ με τους Ερετρειείς οι Μιλήσιοι. Η ημερομηνία αυτού του πολέμου δεν είναι σήμερα γνωστή με ακρίβεια. Τοποθετείται στα τέλη του 8ου αιώνα και στις αρχές του 7ου. Ο πόλεμος ήταν αμφίρροπος και προκάλεσε τεράστιες καταστροφές στις δύο πόλεις. Το αποτέλεσμα του πολέμου ήταν να εξασθενήσουν και οι δύο πόλεις και μπουν σε περίοδο παρακμής. Την θέση τους ως εμπορικές δυνάμεις του αρχαίου κόσμου πήραν η Κόρινθος, τα Μέγαρα, οι πόλεις της Ιωνίας και η Αθήνα.

 Επόμενοι αιώνες

Στους αιώνες που ακολούθησαν οι Ευβοϊκές πόλεις είχαν εξασθενήσει σε μεγάλο βαθμό, γεγονός που ήταν αποτέλεσμα του Ληλάντιου πολέμου αλλά και της ανάδειξης νέων εμπορικών δυνάμεων στον ελλαδικό χώρο. Το 490 π.Χ. μάλιστα ο Περσικός στόλος κατέστρεψε την Ερέτρια η οποία κατά την διάρκεια της Ιωνικής επανάστασης είχε βοηθήσει τις Ιωνικές πόλεις και την παλιά της σύμμαχο Μίλητο. Την εποχή του Περικλή οι Αθηναίοι απέσπασαν από την Χαλκίδα την Ιστιαία και εγκατέστησαν στην πόλη Αθηναϊκή φρουρά. Την περίοδο αυτή η Εύβοια ήταν κάτω από τον έλεγχο των Αθηναίων με τους οποίους συμμάχησε κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Στα μέσα του 4ου αιώνα, μετά την μάχη της Χαιρώνειας οι Ευβοείς πέρασαν στον έλεγχο των Μακεδόνων όπου παρέμειναν μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση της Ελλάδας το 146 π.Χ.

Ρωμαϊκή και Μεσαιωνική περίοδος

Η περιοχή της Εύβοιας κατά την Ρωμαϊκή και την Μεσαιωνική περίοδο βρισκόταν σε παρακμή μέχρι την περίοδο της Φραγκοκρατίας. Την περίοδο αυτή ή Εύβοια δόθηκε ως τιμάριο στον φλαμανδό ιππότη Jacques d’ Avesnes ενώ στην συνέχεια πέρασε στους Βενετούς, που κράτησαν το νησί μέχρι το 1470. Την χρονιά αυτή η Εύβοια κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς.

 

Σκύρος

 

Η Σκύρος είναι το νοτιότερο νησί των Βορείων Σποράδων. Βρίσκεται ανατολικά της Εύβοιας, από την οποία απέχει γύρω στα 35 χλμ και είναι το μεγαλύτερο σε έκταση νησί των Σποράδων (210 τετρ. χλμ.) με πληθυσμό 2.602 κατοίκων. Το νησί, κατά το μεγαλύτερο μέρος, είναι ορεινό κυρίως στα νοτιοανατολικά, όπου υπάρχουν τα όρη Κόχυλας (792 μ.), Κουμάρι, Πιριώνες και Φανόφτης. Το κλίμα του νησιού χαρακτηρίζεται από πολύ δροσερά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες με ελάχιστες βροχοπτώσεις και μέση ετήσια θερμοκρασία 17 βαθμούς Κελσίου. Στα δυτικά σχηματίζονται οι όρμοι Καλογριάς, Πεύκου, Αγίου Νικολάου και Τριστόμου. Στη δυτική ακτή βρίσκεται το λιμάνι του νησιού, η Λιναριά.

Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Σκύρος (ή Χώρα), που βρίσκεται στην ανατολική ακτή. Συνδέεται με τη Λιναριά με ασφαλτοστρωμένο δρόμο μήκους 11 χλμ., έχει ειρηνοδικείο, σταθμό χωροφυλακής, ταχυδρομείο και τηλεγραφείο, γυμνάσιο, λύκειο και δημοτικά σχολεία. Άλλοι συνοικισμοί της Σκύρου είναι τα Μαγαζά, η Λιναριά και το Λουτρό (αγροτικός συνοικισμός).

Γεωγραφία

Η Σκύρος βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο του Αιγαίου πελάγους και τοποθετείται στο νησιωτικό συγκρότημα των Σποράδων, αν και η απόσταση από αυτές είναι μεγαλύτερη σε σύγκριση με την απόσταση του νησιού από την Εύβοια, από την οποία απέχει περίπου 35 χλμ. ανατολικά (22 ναυτικά μίλια). Η έκτασή του εκτιμάται περίπου στα 210 τετρ. χλμ., ενώ ο πληθυσμός του είναι περίπου 2.600 κάτοικοι.

Η Σκύρος είναι στο μεγαλύτερο τμήμα της ορεινή, με δύο διακριτούς ορεινούς όγκους στο βόρειο και το νότιο τμήμα. Ανάμεσά τους υπάρχει μία ημιπεδινή και ημιλοφώδης έκταση, η οποία έχει διεύθυνση βορρά νότου, ανάμεσα στις βόρειες ανατολικές και τις νότιες ακτές του νησιού. Το βόρειο τμήμα καλύπτεται από πυκνό πευκοδάσος, ενώ στα διαδοχικά υψώματα και βουνά δεσπόζει η κορυφή Όλυμπος. Στο νότιο τμήμα κυριαρχεί ο ορεινός όγκος του Κόχυλα (792 μ.), ενώ τα βουνά είναι χέρσα και βραχώδη. Κατά μία έννοια, το βόρειο κομμάτι συγγενεύει με τα φυσικά τοπία που συναντά κανείς στις Σποράδες και τη βόρεια Εύβοια, ενώ το νότιο με τα τοπία της νότιας Εύβοιας αλλά ακόμα και των Κυκλάδων.

Το κλίμα της Σκύρου είναι μεσογειακό, όπως στα περισσότερα νησιά του Αιγαίου, και χαρακτηρίζεται από δροσερά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Η επικράτηση των βορινών ανέμων στο νησί καθ' όλη τη διάρκεια τη χρόνο, χαρακτηρίζουν χαμηλές θερμοκρασίες σε σύγκριση με την ηπειρωτική χώρα, αλλά και αυξημένες τιμές υγρασίας λόγω της θάλασσας. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 17⁰C, ενώ, αν και η παρουσία νεφώσεων είναι συχνή, οι βροχοπτώσεις είναι αραιές σε όλη τη διάρκεια του έτους, και συνήθως με τη μορφή περιστασιακών καταιγίδων και σπανιότερα παρατεταμένης βροχής μέτριας έντασης.

Η πρωτεύουσα του νησιού είναι η Χώρα ή Χωριό ή Σκύρος, η οποία βρίσκεται στο βόρειο-ανατολικό τμήμα του νησιού προς το Αιγαίο πέλαγος. Όμοροι οικισμοί της Χώρας είναι τα Μαγαζιά, ο Μώλος, τα Γυρίσματα και τα Πουριά, οι οποίοι εκτείνονται στα επίπεδα βόρεια της πρωτεύουσας προς τη θάλασσα. Στη βόρεια ακτή, νοτιότερα από τη Χώρα βρίσκονται επίσης οι οικισμοί Ασπούς και Αχίλλι, ενώ στο βόρειο τμήμα του νησιού υπάρχουν επίσης οι οικισμοί Τραχύ, όπου βρίσκεται και το αεροδρόμιο της Σκύρου, και η Ατσίτσα, στις δυτικές ακτές. Το βασικό λιμάνι είναι η Λιναριά, στη νοτιοδυτική ακτή στον ομώνυμο όρμο, από όπου και το νησί συνδέεται ακτοπλοϊκά με την υπόλοιπη Ελλάδα. Στον διπλανό όρμο εκτείνεται ο οικισμός Αχερούνες και δυτικότερα ο Πεύκος. Ανατολικά της Λιναριάς βρίσκεται ο οικισμός Καλαμίτσα, στον ομώνυμο όρμο.

Η Σκύρος υπάγεται διοικητικά στο νομό Εύβοιας, με την οποία άλλωστε διατηρεί σημαντικούς πολιτιστικούς και ιστορικούς δεσμούς. Το νησί αποτελεί αυτόνομο δήμο με ένα ενιαίο δημοτικό διαμέρισμα, ενώ λόγω της απόστασής του από την έδρα της νομαρχίας στη Χαλκίδα, στη Χώρα εδρεύει και επαρχείο, με βάση τον παλαιότερο θεσμό της επαρχίας. Στο δήμο Σκύρου υπάγονται όλοι οι οικισμοί του νησιού, καθώς και οι νησίδες που βρίσκονται κοντά σε αυτό. Συγκεκριμένα, οι οικισμοί του νησιού είναι οι εξής:

• Χώρα ή Χωριό ή Σκύρος, με τους γειτονικούς οικισμούς Μώλος, Μαγαζιά, Πουριά, Γυρίσματα και Λινώ
• Λιναριά, με τον γειτονικό οικισμό Αχερούνες
• Ασπούς, Αχίλλι, Καλαμίτσα, Έξω Ποδιές, Μελά, Λουτρό, Κυρά Παναγιά, Καλικρί, Νύφι, Ατσίτσα, Τραχύ και Πεύκος
• και οι ακατοίκητες νησίδες Βάλαξα, Μέσα Πόδια, Ρήνεια (Ερηνιά), Σαρακηνό και Σκυροπούλα

Οικονομία

Οι κάτοικοι του νησιού ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τη βιοτεχνία και τη συλλογή ρητίνης. Η Σκύρος φημίζεται για τα μικρά άλογά της (πόνεϊ), τα μάρμαρα και τα ζωοκομικά προϊόντα της. Η πιο χαρακτηριστική σκυριανή χειροτεχνία είναι η κεντητική και χρησιμοποιείται για τη διακόσμηση του οικιακού ρουχισμού και της σκυριανής φορεσιάς. Το χαρακτηριστικό στα σκυριανά κεντήματα είναι η ποικιλία στα θέματα και στους χρωματισμούς και η λεπτότητα στα υλικά. Το νησί επίσης φημίζεται για την τέχνη του στην κατασκευή επίπλων. Τα ιδιότυπα σκυριανά έπιπλα τα συναντάμε στα σαλόνια της Αθήνας και των άλλων πόλεων. Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης κι η αγγειοπλαστική. Η Σκύρος παράγει ακόμα μέλι, αρκετά φρούτα, μυζήθρα κι εκλεκτά κεφαλοτύρια. Οργανωμένα εργαστήρια λαϊκής τέχνης, όπως ξυλογλυπτικής, κεραμικής, καλαθοπλεκτικής και εριοταπητουργίας, υπάρχουν στην πρωτεύουσα και στο Γιαλό.

Αξιοθέατα και τουρισμός

Το νησί διακρίνεται για τις πολλές φυσικές του ομορφιές, καθώς και τα παραδοσιακά έθιμά του που προέρχονται ακόμα και από τους αρχαιότατους χρόνους. Ο συνδυασμός αυτός, παράλληλα με την χαμηλή αλλά ποιοτική τουριστική κίνηση, κάνει τη Σκύρο δέκτη επιλεκτικών επισκεπτών, διατηρώντας έτσι το παραδοσιακό χαρακτήρα της.

Το νησί είναι γεμάτο από ωραίους τόπους, όπως ο Γιαλός, το Αχήλι, τα Βράχια κ.ά. όμορφες αμμουδιές που στολίζουν ολόκληρο το νησί (Νύφη, Τρεις Μπούκες, Φανάρι και Διαπόρι κ.ά.). Στο Γιαλό, κατά την παράδοση, έπαιρνε το μπάνιο του ο Αχιλλέας. Στο νησί συναντάμε αρκετούς κι αξιόλογους αρχαιολογικούς χώρους, όπως το Κάστρο που βρίσκεται πάνω από τη Χώρα. Εκεί ήταν η αρχαία ακρόπολη κι η έδρα του πανάρχαιου βασιλιά του νησιού Λυκομήδη. Στη θέση Σπηλιά Ανδριώτη σκοτώθηκε από το Λυκομήδη ο βασιλιάς της Αθήνας Θησέας. Σήμερα από την αρχαία ακρόπολη τίποτα σχεδόν δε σώζεται. Στο νησί υπάρχουν επίσης αρκετές εκκλησίες από το Μεσαίωνα, όπως του Αγίου Γεωργίου του Σκυριανού, σε ψηλό βράχο πάνω από τη θάλασσα που έκτισε, μαζί με το μοναστήρι, ο Νικηφόρος Φωκάς το 10ο αιώνα. Ωραία είναι η εκκλησία της Παναγίας του Κίτσου και πολλές άλλες στα διάφορα μοναστήρια.

Ο δήμος Σκύρου

Ο δήμος Σκύρου περιλαμβάνει ολόκληρη την νήσο της Σκύρου και τις γύρω νησίδες. Αποτελεί έναν από τους 25 δήμους του νομού Ευβοίας. Ο δήμος περιλαμβάνει τους παρακάτω οικισμούς και νησίδες:

Δ.δ. Σκύρου [2.602]

• η Σκύρος [1.748]
• ο Ασπούς [120]
• η Ατσίτσα [15]
• οι Αχερούνες [43]
• το Αχίλλι [16]
• η Βάλαξα (νησίδα) [0]
• οι Έξω Ποδιές (νησίδα) [0]
• η Καλαμίτσα [43]
• το Καλικρί [12]
• η Κυρά Παναγιά [0]
• η Λιναριά [319]
• το Λουτρό [88]
• η Μελά [0]
• τα Μέσα Πόδια (νησίδα) [0]
• ο Μώλος [134]
• το Νύφι [23]
• ο Πεύκος [3]
• η Ρήνεια (Ερηνιά) (νησίδα) [0]
• το Σαρακηνό (νησίδα) [0]
• η Σκυροπούλα (νησίδα) [0]
• το Τραχύ [38]

Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.12.Β. αυτού.

Μεταφορές και πρόσβαση

Το οδικό δίκτυο της Σκύρου είναι γενικά καλό και καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του νησιού. Ο βασικός οδικός άξονας συνδέει το λιμάνι της Λιναριάς με τη Χώρα, περνώντας από τους οικισμούς Αχερούνες και Ασπούς. Η περιοχή γύρω από τη Χώρα, όπου βρίσκονται οι οικισμοί Μαγαζιά, Μώλος και Γυρίσματα, αποτελεί πλέον ένα σχεδόν ενιαίο οικιστικό σύμπλεγμα με σχετικά πυκνό δίκτυο δρόμων. Από τη Χώρα ξεκινάει ο βόρειος οδικός άξονας για το αεροδρόμιο του νησιού, ο οποίος στη συνέχεια καταλήγει στην Ατσίτσα, στη δυτική ακτή, ενώ συνεχίζει νότια και νοτιοανατολικά, για να καταλήξει στον Πεύκο και να συνδεθεί ξανά με τον δρόμο Χώρας - Λιναριάς, ολοκληρώνοντας μία κυκλική διαδρομή. Από τον οικισμό Ασπούς υπάρχει οδική πρόσβαση στο Αχίλλι, και στη συνέχεια στο Καλικρί, για να καταλήξει στον όρμο της Καλαμίτσας. Η Καλαμίτσα συνδέεται επίσης με παρααλιακό δρόμο με τη Λιναριά. Από την Καλαμίτσα, ο δρόμος συνεχίζει στο νότιο τμήμα του νησιού προς την περιοχή Τρεις Μπούκες και στη συνέχεια μέχρι το φάρο στο νοτιοανατολικό άκρο, ενώ διακλάδωση προς το βορρά οδηγεί στο βουνό του Κόχυλα και το οροπέδιο του Άρι.

Η τοπική συγκοινωνία εξυπηρετείται με τακτικά δρομολόγια λεωφορείων ανάμεσα στη Χώρα και το λιμάνι της Λιναριάς, τόσο για εξυπηρέτηση των δρομολογίων των πλοίων αλλά και των μετακινήσεων των κατοίκων. Επίσης, σε ειδικές περιπτώσεις και ανάγκες παρέχεται και ειδική μεταφορά με λεωφορεία της μονάδας της Πολεμικής Αεροπορίας που εδρεύει στο νησί. Στη Σκύρο επίσης κυκλοφορούν και ορισμένα ταξί.

Η Σκύρος συνδέεται τόσο ακτοπλοϊκά όσο και αεροπορικά με την υπόλοιπη Ελλάδα. Από τη Λιναριά υπάρχει καθημερινή σύνδεση με την Εύβοια και το λιμάνι της Κύμης με την ακτοπλοϊκή εταιρία Ναυτική Εταρία Σκύρου (Skyros Shipping Co.), τοπικών συμφερόντων, με το οχηματαγωγό Αχιλλέας. Τα δρομολόγια πραγματοποιούνται καθημερινά μία φορά ανά κατεύθυνση όλο το χειμώνα, ενώ από την άνοιξη και για όλη την καλοκαιρινή περίοδο γίνονται δρομολόγια δύο φορές τις περισσότερες ημέρες. Η πυκνότητα των δρομολογίων αυξάνει και σε ορισμένες περιόδους μέσα στο έτος, όπως τις απόκριες και τις γιορτές του Πάσχα, των Χριστουγέννων και τον Δεκαπεντάυστο. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 1 ώρα και 45 λεπτά. Από το λιμάνι της Κύμης, υπάρχει τακτική ανταπόκριση των ακτοπλοϊκών δρομολογίων για Χαλκίδα (διάρκεια περίπου 2 ώρες) και Αθήνα (διάρκεια περίπου 3 ώρες). Επίσης, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες υπάρχει περιστασιακή εβδομαδιαία σύνδεση του νησιού με την ακτοπλοϊκή γραμμή Θεσσαλονίκης - Σποράδων - Κυκλάδων - Κρήτης, αν και τα τελευταία χρόνια η σύνδεση αυτή έχει ατονίσει.

Η Σκύρος διαθέτει αεροδρόμιο το οποίο λειτουργεί στη στρατιωτική αεροπορική βάση στη θέση Τραχύ στο βόρειο τμήμα του νησιού. Το πολιτικό αεροδρόμιο της Σκύρου απέχει περίπου 17 χλμ από τη Χώρα και λειτουργεί από το 1984. Η μεταφορά από και προς το αεροδρόμιο γίνεται με ταξί. Η αεροπορική σύνδεση του νησιού ανήκει στο καθεστώς των επιδοτούμενων ενδοκρατικών αεροπορικών συνδέσεων, με αποτέλεσμα οι τιμές των εισητηρίων να είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές. Σήμερα, ο αεροπορικός μεταφορές της σύνδεσης είναι οι Ολυμπιακές Αερογραμμές πραγματοποιώντας δύο δρομολόγια την εβδομάδα από και προς την Αθήνα (Διεθνή Αερολιμένας Αθηνών Ελευθέριος Βενιζέλος) και τη Θεσσαλονίκη (Διεθνές Αεροδρόμιο Μακεδονία). Τους καλοκαιρινούς μήνες πραγματοποιούνται περιστασιακές πτήσεις τσάρτερ σε εβδομαδιαία βάση από και προς την Ολλανδία.

Σημειώσεις

Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για την Σκύρο παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 3ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-3315, που αποτελεί τον λιμενοδείκτη αυτής, καθώς και ο ΧΕΕ-331 που καλύπτει όλες τις Β. Σποράδες.

Ο νομός Ευρυτανίας είναι ένας από τους πενήντα ένα νομούς της Ελλάδας και ανήκει στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Πρωτεύουσα του νομού είναι το Καρπενήσι.

Ο νομός είναι σχεδόν ολοκληρωτικά καλυμμένος από βουνά, συμπεριλαμβανομένων του Τυμφρηστού και του Παναιτωλικού στα νότια και ποτάμια συμπεριλαμβανομένων του Αγραφιώτη και του Μέγδοβα στα ανατολικά και του Αχελώου στα δυτικά, που εκβάλει στο Ιόνιο Πέλαγος. Είναι ένας από τους λιγότερο κατοικημένους νομούς στην Ελλάδα.

Ο νομός συνορεύει με την Αιτωλοακαρνανία στα δυτικά, νοτιοδυτικά και νότια (δυτικά πάνω από τον Αχελώο ποταμό), με την Καρδίτσα στα βόρεια, και με τη Φθιώτιδα στα ανατολικά.

Διοικητικά ο νομός υπάγεται στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, της οποίας αποτελεί Περιφερειακή Ενότητα, σύμφωνα με τις μεταρρυθμίσεις του νόμου 3852/2010 «Σχέδιο Καλλικράτης».

Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε επίσης Διοικητική διαίρεση νομού Ευρυτανίας

Ιστορία

Οι αρχαίοι Ευρυτάνες κατοικούσαν την τραχειά ορεινή περιοχή της Β. Αιτωλία και εθεωρούντο ως ο ισχυρότερος αλλά και ωμότερος από τους Αιτωλικούς λαούς. Γύρω τους ζούσαν οι Απεραντοί, οι Οφιονείς, οι Θεστιείς, οι Δόλοπες, οι Αινιάνες και οι Ακαρνάνες. Η ονομασία της περιοχής οφείλεται μάλλον στον μυθικό ήρωα Εύρυτο, ο οποίος βασίλευε στην πόλη Οιχαλία, που είχε κτίσει ο Μελανεύς, βασιλιάς των Δρυόπων. Η τοποθεσία της Οιχαλίας δεν έχει προσδιοριστεί ακριβώς, μερικοί την τοποθετούν στο Παλαιόκαστρο του χωριού Κορισχάδες, κοντά στο Καρπενήσι, ενώ άλλοι την ταυτίζουν με την τοποθεσία Αντάνια στο απόκρημνο όρος Κόμπολο.

Οι Ευρυτάνες συμμετείχαν στην εκστρατεία της Τροίας, άλλοι με αρχηγό τον Γουνέα, βασιλιά της Κύφου, άλλοι με τον Φοίνικα ως συμπολεμιστές του Αχιλλέα και άλλοι με τον Θόαντα, τον Ποδαλείριο και τον Μαχάονα. Το 429 ο Αθηναίος στρατηγός Δημοσθένης επιτέθηκε εναντίον των Λοκρών και των Ευρυτάνων, αλλά νικήθηκε από τους Ευρυτάνες και τους Αιτωλούς, που μιλούσαν τότε μια δική τους διάλεκτο δυσνόητη από τους άλλους ΄Ελληνες. Οι Ευρυτάνες, μαζί με τους Θεστιείς και Οφιονείς, υπήρξαν ισχυρά στοιχεία της Αιτωλικής Συμπολιτείας, η οποία υπέκυψε τελευταία από τις ελληνικές περιοχές στους Ρωμαίους.

Στην τουρκοκρατία, η Ευρυτανία ανήκε στη διοικητική περιφέρεια (σατζάκι) των Τρικάλων, και είχε χριστιανικό πληθυσμό περί τις 40 χιλ., ενώ εκκλησιαστικώς ανήκε στην επισκοπή Λιτζάς και Αγράφων που υπαγόταν στη Μητρόπολη Λαρίσης. Οι Τούρκοι παραχώρησαν στους Ευρυτάνες προνόμια αυτονομίας και αυτοδιοικήσεως, επέτρεψαν να υπάρχουν ομάδες αρματολών και αναγνώρισαν τα αρματολίκια τους. Τα δυσπρόσιτα βουνά της Ευρυτανίας έγιναν ασφαλές καταφύγιο των κλεφτών. Οι αρματολοί Χορμόπουλος των Αγράφων και Λιβίνης του Καρπενησιού ξεσήκωσαν επανάσταση το 1684 – 1696 και ο Λιμπεράκης Γερακάρης το 1688 - 1699. Ευρυτάνες ήταν ο Κατσαντώνης, ο Γεροδήμος, ο Μπουκουβάλας και άλλοι αγωνιστές. Η Επανάσταση του 1821 κηρύχθηκε στο Κεράσοβο στις 10 Μαΐου και η συμβολή των Ευρυτάνων στον Αγώνα ήταν γενική και ενθουσιώδης. Στην Ευρυτανία συνήφθησαν σκληρές και αποφασιστικές μάχες υπό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη,τον Μάρκο Μπότσαρη κ.α.

Πρόσωπα της Ευρυτανίας

• Παύλος Μπακογιάννης
• Μάρκος Γκιόλιας, καλλιτέχνης
• Δημοσθένης Γούλας, καλλιτέχνης
• Στέφανος Γρανίτσα, καλλιτέχνης
• Χρήστος Καγκαράς, ζωγράφος
• Σπύρος Παλιούρας, καλλιτέχνης
• Ζαχαρίας Παπαντωνίου, καλλιτέχνης
• Μιχαήλ Σταφυλάς, καλλιτέχνης
• Λευτέρης Θεοδώρου, ζωγράφος

Ο νομός Φωκίδας είναι γεωγραφική περιοχή και νομός της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Έχει έκταση 2.120 χλμ² και πληθυσμό 48.284 (Απογραφή 2001), ενώ πρωτεύουσα του νομού είναι η Άμφισσα.

Η οικονομία του νομού βασίζεται στην καλλιέργεια της ελιάς, στα μεταλλεία βωξίτη, στον τουρισμό, στην παραγωγή μελιού, στις ιχθυοκαλλιέργειες, στην κτηνοτροφία, στην πτηνοτροφία και την αλιεία.

Γεωγραφία

Ο νομός Φωκίδας βρίσκεται στη Στερεά Ελλάδα και συνορεύει με το νομό Βοιωτίας ανατολικά, το νομό Φθιώτιδας βόρεια και το νομό Αιτωλοακαρνανίας δυτικά. Στα νότια βρέχεται από τον Κορινθιακό κόλπο.

Είναι από τους πιο ορεινούς νομούς της Ελλάδας με εναλασσόμενο γεωμορφολογικό τοπίο, αφού περιλαμβάνει τέσσερα από τα υψηλότερα βουνά της χώρας, την Γκιώνα, τον Παρνασσό, τα Βαρδούσια και την Οίτη, με πετρώδες κατά κύριο λόγο έδαφος, ενώ ταυτόχρονα διαθέτει την Λίμνη του Μόρνου από την οποία υδροδοτείται η Αθήνα και τον Ελαιώνα της Άμφισσας, ίσως την μεγαλύτερη έκταση με ελιές που υπάρχει σήμερα.

Διοικητικά

Παραδοσιακά η Φωκίδα χωριζόταν σε δύο επαρχίες, οι οποίες δεν υφίστανται πλέον ως διοικητικές μονάδες, την Παρνασσίδα με πρωτεύουσα την Άμφισσα και τη Δωρίδα με πρωτεύουσα το Λιδωρίκι. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του νομού είναι η Άμφισσα, ενώ άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Ιτέα, οι Δελφοί, η Δεσφίνα και το Γαλαξίδι.

Με το "Σχέδιο Καποδίστριας", ο Νομός ήταν χωρισμένος σε 12 δήμους. Για τον πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε Διοικητική διαίρεση νομού Φωκίδας.

Απο το 2011 με το "Πρόγραμμα Καλλικράτης" περιλαμβάνει 2 δήμους, Δελφών και Δωρίδας.

Ο Νομός Φωκίδας εκπροσωπείται από ένα βουλευτή στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Διοικητική ιστορία

Κατά τη διοικητική διαίρεση του Ελληνικού Κράτους το 1833, ιδρύθηκε ο Νομός Φωκίδος και Λοκρίδος, ο οποίος περιελάμβανε τις μέχρι τότε επαρχίες Σαλώνων, Γαλαξιδίου, Λιδωρικίου, Μαλανδρίνου, Ζητουνίου, Πατρατζικίου και Βουδουνίτσης. Ο Νομός αυτός αποτελούνταν από τις επαρχίες: Παρνασσίδος με έδρα τα Σάλωνα (Άμφισσα), Δωρίδος με έδρα το Λιδωρίκι, Φθιώτιδος με έδρα το Ζητούνιον (Λαμία) και Λοκρίδος με έδρα το Ταλάντιον {Αταλάντη). Πρωτεύουσα του νομού ορίστηκε η Άμφισσα, που ήταν η ιστορική πρωτεύουσα της Ρούμελης.

Το 1836 - 1837 ο Νομός, με την εισαγωγή του συστήματος Διοικήσεων - Υποδιοικήσεων, διαιρέθηκε στις Διοικήσεις Φωκίδος και Φθιώτιδος και τις Υποδιοικήσεις Δωρίδος και Λοκρίδος. Το 1845 ιδρύθηκε εκ νέου ο παλαιός Νομός, με το όνομα Φθιώτιδος και Φωκίδος, με την έδρα του να μεταφέρεται στη Λαμία. Το 1899 ο νομός διασπάστηκε και έτσι για πρώτη φορά ιδρύθηκαν δύο ξεχωριστοί νομοί, ο Νομός Φωκίδος (με έδρα την Άμφισσα) και ο Νομός Φθιώτιδος (με έδρα τη Λαμία). Το 1909 ανασυστάθηκε ο Νομός Φθιώτιδος και Φωκίδος (Φθιωτιδοφωκίδος), ενώ το 1946 διασπάστηκε ξανά, αυτή τη φορά οριστικά μέχρι και σήμερα, με τον Νομό Φωκίδας να αποτελείται από τις δύο επαρχίες (Παρνασσίδα και Δωρίδα), μέχρι την κατάργηση των επαρχιών και την ίδρυση των καποδιστριακών δήμων.

Αξιοθέατα

Αξιοθέατα του νομού αποτελούν το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών και ο αρχαιολογικός χώρος που το περιβάλει, το Αρχαιολογικό Μουσείο Άμφισσας, ο Βυζαντινός Ναός του Σωτήρος στην Άμφισσα, το Ναυτικό Μουσείο Γαλαξειδίου, τα αρχαία τείχη της Λιλαίας, τα τοπία στους ορεινούς όγκους του Παρνασσού, της Γκιώνας, της Οίτης και των Βαρδουσίων, το Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού, η μαρίνα της Ιτέας, η Λίμνη του Μόρνου, το Κάστρο της Ωριάς στην Άμφισσα, τα γραφικά σπίτια των καπεταναίων στο Γαλαξείδι, το Λαογραφικό Μουσείο Αγόριανης, το Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία.

Ιστορικά στοιχεία

Η Φωκίδα, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία και κατά την επισκρατέστερη άποψη, πήρε το όνομά της από τον Φώκο, γιο του Ορτυνίωνα, που ήταν ο αρχηγός των Δωριέων Κορινθίων που κυρίευσαν την περιοχή και μετονομάστηκαν σε Φωκείς. Ήταν διάσημη για το σημαντικότερο μαντείο της αρχαιότητας, το Μαντείο των Δελφών που βρισκόταν στον "ομφαλό της γης", τους Δελφούς.

Προϊστορικοί κάτοικοι της Φωκίδας ήταν οι Πελασγοί ενώ αργότερα ήρθαν σε αυτή οι Αιολείς και τελευταίοι οι Δωριείς. Στην αρχαιότητα η θέση της Φωκίδας διέφερε από την σημερινή. Βρισκόταν ανατολικότερα και εκτεινόταν μέχρι το Στείρι, τους Δελφούς και το Κρισαίο Πεδίο από όπου ξεκινούσε η Οζολία Λοκρίδα. Οι σπουδαιότερες πόλεις της Οζολίας ή Εσπερίας Λοκρίδας, η Άμφισσα, η Μυωνία (σημερινή Αγία Ευθυμία), το Χάλαιον, η Οιάνθεια (σημερινό Γαλαξίδι), ο Τολοφώνας και το Ευπάλιον ανήκουν στην σημερινή Φωκίδα.

Η περιοχή της Φωκίδας είχε τη μέγιστη συνεισφορά στην Επανάσταση του 1821 με την ανάδειξη αγωνιστών όπως ο Σαλώνων Ησαΐας, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, ο Πανουργιάς, ο Γιάννης Δυοβουνιώτης, ο Τράκας, ο Γιάννης Γκούρας, ο Μητρόπουλος, ο Στρατηγός Γιάννης Μακρυγιάννης και άλλοι. Η επέτειος της κατάληψης του κάστρου της Άμφισσας (Κάστορ των Σαλώνω) από τους Έλληνες (10 Απριλίου 1821) εορτάζεται με κάθε επισημότητα κάθε χρόνο από τους κατοίκους της πόλης.

Στα χρόνια της κατοχής από τους Ιταλούς και Γερμανούς, η περιοχή δοκιμάστηκε άσχημα και υπήρξαν καταστροφές (κάψιμο χωριών, εκτελέσεις) όπως αυτές που έγιναν σε Αγία Ευθυμία, Βουνιχώρα, Σεγδίτσα και Καλοσκοπή. Από την άλλη, στα γύρω βουνά έδρασε οργανωμένο αντάρτικο, το οποίο είχε και νικηφόρες μάχες εναντίον των κατακτητών (Ρυκά, Καρούτες). Η περιοχή, επίσης, δοκιμάστηκε και στον Εμφύλιο σπαραγμό με πολλές απώλειες για τους κατοίκους της.

Τοπικά έθιμα και εκδηλώσεις

Ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις υπάρχουν τις απόκριες με λαϊκά δρώμενα που βασίζονται σε παραδοσιακούς θρύλους στην Άμφισσα και τα αλευρομουτζουρώματα στο Γαλαξίδι.

Επίσης, το καλοκαίρι, διοργανώνεται η Ναυτική Εβδομάδα στην Ιτέα, η Γιορτή της Τράτας στην Ερατεινή, τα Φωκικά στην Άμφισσα, τα Σκαρίμπεια στην Αγία Ευθυμία και τα Μακρυγιάννεια στο Κροκύλειο. Κάθε χρόνο κάποιες από τις ειδικές διαδρομές του Ράλλυ Ακρόπολης πραγματοποιούνται σε δρόμους του νομού.

Διάσημοι Φωκείς

Πολλά είναι τα άτομα με καταγωγή από την Φωκίδα, τα οποία απέκτησαν πανελλήνια φήμη στη νεότερη εποχή. Στον τομέα των γραμμάτων και των τεχνών ξεχωρίζουν ο λογοτέχνης Γιάννης Σκαρίμπας από την Αγία Ευθυμία, ο ζωγράφος Σπύρος Παπαλουκάς από την Δεσφίνα, ο καθηγητής Αλέξανδρος Δελμούζος από την Άμφισσα και ο λαογράφος Δημήτρης Λουκόπουλος από την Αρτοτίνα.

Από την επανάσταση του 1821 ξεχωρίζουν ο Αθανάσιος Διάκος από τη Μουσουνίτσα, ο στρατηγός Μακρυγιάννης από το Κροκύλειο Φωκίδος, ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας από την Δεσφίνα, ο αρματωλός Αστραπόγιαννος από την Αγία Ευθυμία, ο Πανουργιάς από τον Άγιο Γεώργιο, ο οπλαρχηγός Γιάννης Γκούρας, καθώς και η λαϊκή ηρωΐδα Μαρία Πενταγιώτισσα από τους Πενταγιούς.

Ο νομός Βοιωτίας είναι νομός της Στερεάς Ελλάδας, με έκταση 3,211 τ.χλμ. και πληθυσμό 134,108 κατοίκους (νόμιμος πληθυσμός, δηλ. εγγεγραμμένοι: 132,119) (1991). Πρωτεύουσα είναι η Λιβαδειά, με πληθυσμό 19,295 κατοίκους.

Διοικητική διαίρεση

Περιλαμβάνει συνολικά 6 δήμους (Πρόγραμμα Καλλικράτης).Σημαντικά κέντρα εκτός από τη Θήβα (21.211 κάτ.) και τη Λιβαδειά (20.061 κάτ.) είναι, ο Ορχομενός (5.525 κάτ.), τα Βάγια (4.525 κάτ.), το Σχηματάρι (7.302 κάτ.), τα Οινόφυτα (6.313 κάτ.), η Αλίαρτος (4.352 κάτ.), το Δίστομο (3.561), η Αράχωβα (3.071 κάτ.).

Γεωγραφική Θέση

Ο νομός συνορεύει βόρεια με το νομό Φθιώτιδας, δυτικά με το νομό Φωκίδας, νότια βρέχεται από τον Κορινθιακό κόλπο και συνορεύει με το νομό Αττικής και ανατολικά βρέχεται από τον Ευβοϊκό κόλπο και συνορεύει με το νομό Εύβοιας.

Γεωγραφικά στοιχεία - Έδαφος - Κλίμα

Η Βοιωτία είναι περιοχή πεδινή και πολύ εύφορη. Η ορεινή έκταση είναι πολύ μικρή. Αναλυτικά η κατανομή του εδάφους σε κατηγορίες έχει ως εξής:

• 40% πεδινό,
• 38% ημιορεινό και
• 22% ορεινό.

Οι μεγαλύτερες πεδιάδες είναι της Θήβας, της Χαιρώνειας και της Κωπαΐδας (που σχηματίστηκε ύστερα από την αποξήρανση της ομώνυμης λίμνης). Οι πεδιάδες αυτές βρέχονται από μικρούς ποταμούς και χείμαρρους, κυριότεροι από τους οποίους είναι ο Ασωπός, στα δυτικά του νομού, που πηγάζει από τον Κιθαιρώνα και χύνεται στον Ευβοϊκό κόλπο, ο Βοιωτικός Κηφισός που χύνεται στην Υλίκη λίμνη, και ο Λιβαδόστρας που χύνεται στον Κορινθιακό κόλπο. Μικρότεροι ποταμοί είναι οι παραπόταμοι του Κηφισού, Μόρνος και Μέλας.

Ο νομός έχει δυο λίμνες, την Υλίκη και την Παραλίμνη, που τροφοδοτούν με τα νερά τους τη λίμνη του Μαραθώνα.

Τα λεκανοπέδια της Βοιωτίας περιβάλλονται από τα βουνά: Ελικώνα (με ψηλότερη κορυφή την Παλιοβούνα, 1.748 μ.), Κιθαιρώνα (1.409 μ.), Παρνασσό (2.400 μ.), Νεραϊδολάκκωμα (1.678 μ.), Μεσσάπιο (1.021 μ.), Πτώο και Χλωμό (1.081 μ.).

Οι ακτές του Κορινθιακού κόλπου έχουν μεγάλο διαμελισμό και σχηματίζουν τα ακρωτήρια Αγιά, Μαύρος Κάβος και Μούντα και πολλά νησάκια, μεταξύ των οποίων το Μακρονήσι και το Ελατονήσι. Στη Βοιωτία ανήκουν πολλές ακατοίκητες νησίδες : Άμπελος, Δασκαλιό, Τσαρούχι, Κασίδης, Αλατονήσι, Βρώμη, Μακρόνησος, Αλκυονίδες Νήσοι, Γράμμουσα, Γάντζα, Πασάς, κ.ά. Στον Ευβοϊκό κόλπο σχηματίζονται τα στενά της Αυλίδας και του Ευρίπου, και ο όρμος Σκροπονερίου.

Το κλίμα της Βοιωτίας είναι ηπειρωτικό με κρύους χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια. Η μέση θερμοκρασία είναι 16-18οC και το μέσο ύψος των βροχών 500-600 χλστ.

Οικονομία

Η Βοιωτία είναι από τις πιο εύφορες περιοχές της Ελλάδος. Η εκτεταμένη πεδινή έκτασή της είναι πλούσια σε γεωργική παραγωγή. Κύρια προϊόντα είναι το βαμβάκι, ο καπνός, οι ελιές, τα σιτηρά, τα όσπρια, τα κηπευτικά και τα κτηνοτροφικά προϊόντα. Οι μεγάλες πόλεις της είναι κέντρα εμπορίου και επεξεργασίας αγροτικών προϊόντων.

Αρκετά αναπτυγμένη είναι και η εξορυκτική βιομηχανία, κύρια στο Κυριάκι, στο Δίστομο Παρνασσού (βωξίτης) και στο Πτώο (σιδηρομεταλλεύματα).Στην Παραλία Διστόμου υπάρχει και το εργοστάσιο Αλουμίνιον της Ελλάδος(ΑτΕ). Ανεπτυγμένος είναι, επίσης, ο χειμερινός και θερινός τουρισμός στην περιοχή.

Αξιοθέατα

Στα αξιοθέατα του νομού περιλαμβάνονται:

• Το ιερό του Πτώου Απόλλωνα (6ος π.Χ. αι.), στα βορειοανατολικά των Θηβών, το οποίο αποτελούσε ένα από τα μαντεία της αρχαιότητας.
• Τα ερείπια των αρχαίων πόλεων των Πλαταιών και της Τανάγρας.
• Το άγαλμα του Λέοντα της Χαιρώνειας, που βρίσκεται στην είσοδο του ομώνυμου χωριού και αποτελεί μνημείο της ήττας των Θηβαίων από τον Φίλιππο της Μακεδονίας στην μάχη του 338 π.Χ.
• Η ορεινή κωμόπολη της Αράχωβας, χτισμένη στους πρόποδες του Παρνασσού, που αποτελεί σημαντικό χειμερινό τουριστικό κέντρο.
• Η βυζαντινή Μονή του Οσίου Λουκά (11ος αι.), κοντά στον οικισμό του Στειρίου, που είναι ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία του ελλαδικού χώρου( Η Αγιά Σοφιά της Ρούμελης).
• Το Βυζαντινό μοναστήρι της Παναγίας της Σκριπούς, στον Ορχομενό, το οποίο ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα κ στο οποίο βρίσκεται το αρχαιότερο Βυζαντινό ηλιακό ρολόι της Ελλάδας.
• Το ιστορικό εξωκλήσι του Άγίου Θωμά, (12ου αι.) στο δέλτα των ποταμων Ασωπού και Θερμόδοντα στην αρχαία Τανάγρα.
• Η πόλη του Διστόμου , όπου έγινε η ομώνυμη σφαγή στις 10 Ιουνίου 1944.

Εκδηλώσεις

• Τα «Τροφώνια», που διοργανώνονται από το Δήμο Λεβαδέων κάθε Σεπτέμβριο.
• Τα «Πινδάρεια», πολιτιστικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στη Θήβα το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου και περιλαμβάνουν παραστάσεις αρχαίου δράματος και συναυλίες.
• Οι «Εκδηλώσεις Μνήμης», διοργανώνονται στο Δίστομο κάθε Ιούνιο.

http://www.teihal.gr/

 

Στεγασμένο στη θέση Σκληρό της περιοχής Ψαχνών Ευβοίας, το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Χαλκίδας είναι το μοναδικό Ίδρυμα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην ευρύτερη περιφέρεια.
Το Τ.Ε.Ι. προσφέρει στους σπουδαστές του υψηλού επιπέδου εκπαίδευση, που εντάσσει τους αποφοίτους του στη σύγχρονη απαιτητική κοινωνία με ισχυρά γνωστικά εφόδια, για μια επιτυχημένη επαγγελματική σταδιοδρομία. Αυτό αποδεικνύεται και από τις μεγάλες επιτυχίες όσων αποφοίτων του Τ.Ε.Ι. συνεχίζουν με μεταπτυχιακές σπουδές σε μεγάλα πανεπιστήμια της Ευρώπης.

Περισσότερες πληροφορίες για το Τ.Ε.Ι. >

http://www.foititoupoli.gr

http://www.fititis.gr/

http://www.mathima.gr

http://www.e-xams.gr

http://www.opateipir.gr/

http://www.neolaia.gr

http://www.all-unied.com/

ΝΟΜΟΣ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

Είναι νομός της Β.Δ. Στερεάς Ελλάδας με έκταση 4.368 τ.χιλ και με πληθυσμό περίπου 170.000 κατοίκου και πρωτεύουσα την Λαμία. Συνορεύει με τους θεσσαλικούς Νομούς Μαγνησίας , Λάρισας και Καρδίτσας , δυτικά με το νομό Ευρυτανίας , νότια με τους νομούς Αιτωλοακαρνανίας , Φωκίδας και Βοιωτίας και ανατολικά βρέχεται από τον Ευβοϊκό κόλπο , το Μαλιακό κόλπο και το δίαυλο των Ωρέων . Το έδαφος του νομού είναι κυρίως ορεινό και στα βόρεια σύνορα του νομού υψώνονται τα βουνά Όθρη (1726μ.) και Ναθράκη, στα δυτικά ο Τυμφρηστός (2315μ.) στα νότια τα Βαρδούσια (2437μ.) η Οίτη (2152μ.) και ο Παρνασσός (2457μ.) όπου υπάρχει και το ομώνυμο χιονοδρομικό κέντρο .Οι ακτές του Μαλιακού και του Ευβοϊκού κόλπου είναι ομαλές και οι ωραίες αμμουδιές τους προσφέρονται στην ανάπτυξη μεγάλων τουριστικών κέντρων (Καμένα Βούρλα , Αγ.Κων/νος, Ράχες , κ.α.). Το κλίμα παρουσιάζει ποικιλία ανάλογα με την περιοχή . Στα παράλια και τα πεδινά είναι ήπιο , ενώ προχωρώντας προς τις ορεινές περιοχές του εσωτερικού γίνεται δριμύ .

Ο Νομός διαιρείται σε τρεις επαρχίες:
Δομοκού με πρωτεύουσα τo Δομοκό.
Λοκρίδας με πρωτεύουσα την Αταλάντη.
Φθιώτιδας με πρωτεύουσα τη Λαμία.

Η ΛΑΜΙΑ

Η Λαμία είναι πόλη της Στερεάς Ελλάδας , πρωτεύουσα του Νομού Φθιώτιδας με 70.000 κατοίκους περίπου. Βρίσκεται ανάμεσα σε δύο λόφους στους νοτιοανατολικούς πρόποδες της Όθρης και εκτείνεται στην πεδιάδα προς τα νότια. Σε απόσταση 6.χλ.μ. απλώνεται ο Μαλιακός κόλπος όπου βρίσκεται η Στυλίδα και η Αγία Μαρίνα ενώ σε απόσταση 4 χλ.μ. νότια περνά ο Σπερχειός ποταμός . Εκτός από τον Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ,του Αγίου Νικολάου , τους Αγίους Θεοδώρους και του Αγίου Δημήτριου , υπάρχουν πολλές άλλες εκκλησίες και παρεκκλήσια . Στα Β.Δ βρίσκεται ο Όσιος Λουκάς , στη θέση αρχαίου Ναού , σε υψηλό και απότομο βράχο . Β,Α από την πόλη υψώνεται η αρχαία Ακρόπολη , η Ακρόπολη με τείχη από λαξευμένους ογκόλιθους (6ος π.χ αι.) και με πολυγωνικά τείχη του 5ου αι.π.χ. . Επισκευάστηκε και τροποποιήθηκε την εποχή της Φραγκοκρατίας και ύστερα από τους Τούρκους .

Η Λαμία είναι συγκοινωνιακός κόμβος στο κέντρο εύφορης αγροτικής και κτηνοτροφικής περιοχής και αναπτύχθηκε δημογραφικά πολύ γρήγορα ( στην εικοσαετία 1951-1971 ο πληθυσμός της διπλασιάστηκε ). Την ανάπτυξη ευνόησε η θέση της και η εγκατάσταση νέων Βιομηχανιών κοντά στην σιδηροδρομική γραμμή και την Εθνική Οδό . Δημιουργήθηκαν Μηχανουργία , Υφαντήρια , Αλευρόμυλοι , Ρυζόμηλοι , Εργοστάσια Ζυμαρικών και Ελαιοτριβεία. Το απαραίτητο εργατικό προσωπικό εξασφαλίζεται από τα γειτονικά κέντρα.

Εκτός από τις Διοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες είναι έδρα της Ιεράς Μητρόπολης Φθιώτιδας και διαθέτει Ιερατική Σχολή , Βιβλιοθήκη , Δημοτικό Θέατρο , Τουριστικό Κέντρο , δύο Αίθουσες Κινηματογράφου , ένα θερινό Κινηματογράφου, πολλά μέρη για την διασκέδαση και ψυχαγωγία της Νεολαίας της πόλης . Επίσης διαθέτει σύγχρονο κλειστό Γυμναστήριο 3500 θεατών καθώς και Γήπεδο Ποδοσφαίρου όπου αγωνίζεται η ομώνυμη τοπική ομάδα . Αξιόλογο είναι το Μοναστήρι της Παναγίας Αντινίτσας στην κορυφογραμμή της Όθρης . Ενεργό όμως δυναμικό της πόλης που προσφέρει πολύτιμες Υπηρεσίες σε πολλούς τομείς της είναι το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Λαμίας.

http://www.foititoupoli.gr

http://www.fititis.gr/

http://www.mathima.gr

http://www.e-xams.gr

http://www.opateipir.gr/

http://www.neolaia.gr

http://www.all-unied.com/

http://www.foititoupoli.gr

http://www.fititis.gr/

http://www.mathima.gr

http://www.e-xams.gr

http://www.opateipir.gr/

http://www.neolaia.gr

http://www.all-unied.com/